Supernurses RULE
Welkom op de weblog van een supernurse . Werkzaam op een Intensive Care in xe9xe9n van de grootste Academische Ziekenhuizen in Nederland. Ze bestaan nog, de engelen die je net over, of net van het randje halen….

Met deze site wil ik mensen inzicht geven in waar -ik- mee bezig ben en wat voor vraagstukken er zoal voorbij komen op een Intensive Care .

Op mijn site zie ik ook heel graag JULLIE reacties!! Be my guest!!

Werken met protocollen…. allereerst iets over protocollen ik heb er een soort haat/liefde verhouding mee. Aan de ene kant geven ze je veiligheid (als je iets volgens protocol doet wordt je gedekt door de organisatie als het misgaat) aan de andere kant ook juist weer helemaal niet omdat je constant moet uitleggen waarom je dingen anders doet dan wordt voorgeschreven. Ook het verschil tussen de mate van aansprakelijkheid tussen medische en verpleegkundige discipline is opvallend. Een arts zal niet snel op een “vervelende” manier worden aangesproken als hij iets niet volgens protocol doet. Een verpleegkundige wordt er echt op aangekeken en hoort het nog tijden erna. Het kan ook langdurig effect hebben: ” eens een protocollenschender, altijd een protocollenschender”.

Protocollen (voor de leken onder ons) zijn regels over hoe je bepaalde handelingen (qua volgorde en materialen) moet uitvoeren.

Daarnaast vind ik de informatievoorziening over DAT een protocol is veranderd of nu beschikbaar is, onder de maat. WAAR moet je dit terugvinden? Intranet! Up-to-date? Nee, daar zijn geen mensen voor ingehuurd die dit structureel doen. WHY THE HELL NOT? We werken toch met mensen en fouten kunnen fataal zijn???

Onprofessioneel af en toe die zorg bwah

Even gal spuwen over die junks die gebruik maken van de gezondheidszorg. Heb er weer een liggen die werkelijk te vies is om aan te raken, het hele spectrum aan virale infecties heeft (Hepatitis ABC en HIV) en wat gaan we doen…. JAWEL we mikken er nog maar eens 3.000 euri per dag tegenaan om het straks, opgelapt en wel zonder zelfs maar een slaapzak weer op straat te zetten. Tot de volgende keer meneer en bedankt voor uw klandizie.

O ja, hij gaat echt door t lint want hij is vet cold turkey aan het gaan: sinusbradycardie, zweten, snelle temperatuurwisselingen en forse neurologische afwijking. Fixeren!

Ok de laatste log over het artikel

Het is vormen aan het aannemen, en het is een beauty aan het worden! Het kost wel veel tijd en werk (wil het natuurlijk in het engels schrijven) maar het resultaat is goed. De conclusie is dat er veel BEROEPSINHOUDELIJK gewonnen kan worden maar dat dat nu juist geen management kietelend argument is. Want altijd krijg je de vraag “wat betekent het voor de patient” en dan kan je natuurlijk niet met vage dingen aankomen als “de kwaliteit van zorg verbetert” omdat je dat niet hard kan maken.

Veel inhoudelijker argumenten zijn het PROCESMATIG werken (of protocollair als je wilt), handelingen duidelijk omschrijven (consensus terminologie) en mogelijkheden voor onderzoek. Voorbeeld is het verschil tussen -op indicatie- en -standaard 4dd- balloneren bij beademde patienten. Doordat je kunt sturen op HANDELINGEN kun je ook later onderzoeken welke van de twee beter is en dus uiteindelijk ook beter voor de patient.

Bij het kijken naar wat je doet, kom je uiteindelijk ook altijd uit WAAROM je dingen doet. Losse handelingen zijn niet interessant, maar als je ze in het kader van het SVH (Systematisch Verpleegkundig Handelen) zet kun je er wat mee.

Het SVH bestaat uit: diagnose -> doel -> interventie -> uitkomst -> evaluatie

Enfin, het kader is gemaakt en nou nog even de teerling overboord kieperen.

Het is er van gekomen, een studente van de Medische Informatiekunde (MIK) heeft voor mijn opdracht tot onderzoek naar classificatiesystemen / handelingsregistratie gekozen! Dit betekent een grote stap voorwaarts in het realiseren van een betere registratie en een zeer gedegen literatuur onderzoek. Scheelt zeeen van tijd dit.

Nu alleen nog mensen aan de top wakker schudden. Het idee van bottom-up (en ik ben zeker een deel van deze bottom) ideeen de ruimte geven wordt hier gepropageerd. Nu eens kijken of het ook echt bottom-up werkt, of dat het een vermomde top-down is.

Het resultaat van de eerste scriptielezing is ik nu goed zicht heb op welke systemen er allemaal bestaan en in hoeverre (geijkt op bepaalde punten) ze toepasbaar zijn op het specialistische gebied van Intensive Care zorg.

Onlangs weer eens in het nieuws gehoord dat de premies voor ziektekosten met ongeveer 20% omlaag zouden kunnen als er betere logistiek en meer efficiency wordt betracht. De overhead (zeg maar de managers) ietsje minder en de eerste lijns zorg een ietsje meer. Hoewel het absoluut een verpleegkundige valkuil is om oplossingsgericht te denken (en er ook maar meteen mee op de proppen te komen) zou juist uit deze beroepsgroep de innovatie kunnen en eigenlijk moeten komen.

Waarom komt er niks ???

De verpleegkundige denkt dat het systeem te lomp is om te verbeteren, ze zien de lompheid en weten niet waar ze moeten beginnen of hoe dit aan te pakken. Als er gevraagd wordt om efficiency kijkt men meteen naar de manager. NIET DOEN! JE HEBT DIE MAN NIET ZO HARD NODIG ALS JE WEL DENKT! Ai, ai.

Een cultuuromslag svp!

Het begrip fout is zwaar in de verpleegkunde. Anders dan een bureaumedewerker kan een fout in de gezondheidszorg leiden tot (ernstige) schade bij een patient. De impact van het maken van een fout is behoorlijk en wordt niet door iedereen altijd herkend. Post traumatische stress verschijnselen zijn zeer wel mogelijk, alsmede verlies van zelfvertrouwen en langdurige ziekte en een arbeidsconflict. Op de Intensive Care wordt er relatief weinig aandacht aan besteed. Te weinig mijns insziens. De gevolgen van een fout zijn legio, maar de impact ervan wordt voor een groot deel ook bepaald door de reacties van de omgeving. De aanleiding van deze log is dat ik zelf een fout heb gemaakt. Het doet je beseffen dat de goedjes die je IV geeft toch behoorlijk gevaarlijk kunnen zijn en dat een fout ook zo gemaakt is.

Jahoor, binnenkort is het zover. Na jaren al het nut te hebben aangetoond op de "gewone" afdeling is het straks ook zover dat er hier EVV voor "lange liggers" wordt ingevoerd. Het eerste schaap zal binnenkort over de dam gaan. Het nut van een EVV’er is evident. Vaak wordt door de versnippering van de zorg dingen op langere termijn over het hoofd gezien. Het aandachtsveld van de dienstdoende verpleegkundige ligt vaak niet veel verder dan zijn eigen dienst. Bovendien is vooral de familie hier direct bij gebaat. Het invoeren van zo’n systeem en met name het opschrijven van de verantwoordelijkheden van zo’n EVV’er is moeilijk.

Omdat operationele zaken vaak voorrang hebben c.q. krijgen, is de voortgang gebaat bij wat hulp. Heb nu een student MIK *medische informatie kunde* ingezet bij de literatuurstudie. Want die is omvangrijk.

Globaal kan de conclusie van het onderzoek zijn dat de TISS niet voldoet maar dat er bij gebrek aan beter aan wordt vastgehouden. Hoewel TISS dus niet precies de werklast van verpleegkundigen weergeeft geeft het wel een redelijke afspiegeling van de werkelijkheid. In artikelen die ik heb gezien hebben ze TISS vergeleken met wat ze nieuw ontwikkeld hebben, en er blijk (niet geheel onverwacht) wel samenhang c.q. correlatie tussen de scores.

Aansprekend artikel in Critical Care Nursing betreft een landelijk onderzoek in Zweden waarbij ziekenhuizen zelf konden aangeven wat ze dan wel op een nieuw te maken “soort” TISS wilden scoren. Aansprekende manier! Weer geen adequate tijdmeting alleen…

Enfin, we zoeken verder ik houd jullie op de hoogte

Conferenties…. heerlijk! Wat is er beter dan leren in een ontspannen omgeving? Weinig, echter het economische tij zit ernstig tegen. Zo vond ik laatst een heel interessante die in april volgend jaar wordt gehouden in Slovenie:
http://www.oudconsultancy.nl/slovenia/slovenia/acendioprogram8-.html
Maar die kost dus 566 euri. Zonder verblijf- en reiskosten. Ah-ah no way Jose Geen geld voor dus. En zeggen ze ook doodleuk dat je 2 jaar geleden al eens ergens bent geweest. Zakt je broek nog verder af.

Het is wat mij betreft gewoon stuitend dat mensen die initiatief ondernemen en zelf leerwegen e.d. opzoeken gewoon afgewezen worden keer op keer (dit was niet de eerste) op grond van gelijkheidsbeginsels. Dan moeten die ranzig achteroverleunde collegas ook es wat bedenken voordat ze wat in de schoot wordt geworpen. Zo dat ben ik ff kwijt hehe.